Πρέπει πρώτα να πιστεύεις ότι είσαι ο καλύτερος και μετά να το αποδείξεις με πράξεις

Υπάρχουν δυο κατηγορίες ανθρώπων που δεν θα γίνουν ποτέ «οι καλύτεροι».

Στην πρώτη πιστεύουν ότι είναι ήδη.

Μιλάνε συνέχεια για τις δυνατότητες τους.

Τις μεγάλες τους ιδέες.

Τι θα κάνουν μια μέρα.

Έχουν ακλόνητη αυτοπεποίθηση.

Αλλά δεν ‘ρίχνουν’ και την αντίστοιχη δουλειά.

Καμία πειθαρχία.

Καμία συνέπεια.

Πιστεύουν ότι είναι οι καλύτεροι αλλά δεν το αποδεικνύουν ποτέ.

Στη δεύτερη δουλεύουν πάρα πολύ σκληρά.

Κάθε μέρα.

Νωρίς το πρωί.

Αργά το βράδυ.

Δουλεύουν πιο σκληρά από οποιονδήποτε άλλο.

Αλλά δεν πιστεύουν μέσα τους ότι είναι οι καλύτεροι.

Πάσχουν από «το σύνδρομο του απατεώνα».

Ανασφάλεια.

Περιμένουν να τους δώσουν την αναγνώριση.

Δουλεύουν σαν πρωταθλητές.

Σκέφτονται όμως σαν ερασιτέχνες.

Και οι δυο κατηγορίες αποτυγχάνουν.

Η πρώτη έχει την τρέλα χωρίς την πειθαρχία.

Η δεύτερη έχει την πειθαρχία χωρίς την τρέλα.

Χρειάζονται όμως και τα δύο.

Και κάπου εδώ έρχεται ο Muhammad Ali.

«Είμαι ο καλύτερος».

Αυτό το έλεγε πριν καν γίνει όντως.

Πριν νικήσει τον Sonny Liston.

Πριν γίνει ο παγκόσμιος πρωταθλητής.

Το 1963, όταν ακόμα τον ξέραμε ως Cassius Clay, παρουσίαζε τον εαυτό του ως τον

καλύτερο μποξέρ που είχε υπάρξει ποτέ.

Οι γύρω του τον θεωρούσαν αλαζόνα.

Παράλογο.

Υπερόπτη.

Και ίσως και να ήταν όλα αυτά.

Αλλά είχε και δίκιο.

Βλέπεις ο Ali αντιλαμβανόταν κάτι που οι περισσότεροι δεν μπορούν να δουν.

Πρέπει πρώτα να πιστεύεις ΕΣΥ ότι είσαι ο καλύτερος.

Και μετά να το αποδείξεις.

Όχι το ανάποδο.

Γιατί χρειάζεσαι και τα δυο

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως η αυτοπεποίθηση έρχεται μετά τα επιτεύγματα.

Δουλεύεις σκληρά.

Φέρνεις αποτελέσματα.

Και μετά αρχίζεις να πιστεύεις σε εσένα.

Ε αυτό είναι ανάποδο.

Η έρευνα στην αυτοαποτελεσματικότητα μας δείχνει ότι η πιστή στις ικανότητες σου

επηρεάζει την απόδοση σου.

Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν ξεπερνάνε τις δυσκολίες.

Θέτουν υψηλότερους στόχους,

Ανακάμπτουν καλύτερα μετά από κάποια αποτυχία.

Η πίστη σου δεν αντικατοπτρίζει απλά την ικανότητα σου.

Τη σμιλεύει.

Εδώ όμως έρχεται το κενό που ανέφερα παραπάνω.

Μεταξύ του να πιστεύεις ότι είσαι ο καλύτερος και να είσαι και στην πραγματικότητα ο καλύτερος.

Το κενό αυτό καλύπτεται μόνο με σκληρή δουλειά.

Όχι όρεξη.

Όχι υποσχέσεις.

Ρεαλιστική, βαρετή, επαναληπτική δουλειά.

Ο Ali πίστευε ότι ήταν ο καλύτερος πριν το αποδείξει.

Αλλά παράλληλα προπονούνταν παθιασμένα.

Έξι μέρες τη βδομάδα.

Για ώρες.

Η πίστη χωρίς τη δουλειά είναι το λεγόμενο «Dunning-Kruger effect».

Οι άνθρωποι με χαμηλό επίπεδο ικανοτήτων τείνουν να τις υπερεκτιμούν.

Έχουν αυτοπεποίθηση γιατί δεν ξέρουν αρκετά ώστε να μπορούν να αναγνωρίσουν όσα δεν ξέρουν.

Η πρώτη κατηγορία που αποτυγχάνει.

Πίστη χωρίς ικανότητα.

Από την άλλη η δουλειά χωρίς την πίστη είναι το σύνδρομο του απατεώνα.

Οι άνθρωποι με υψηλό επίπεδο ικανοτήτων τείνουν να τις υποτιμούν.

Αποδίδουν την επιτυχία στην καλή συγκυρία.

Δουλεύουν σκληρά αλλά δεν απολαμβάνουν ποτέ τα κατορθώματα τους.

Αυτή είναι η δεύτερη κατηγορία που αποτυγχάνει.

Ικανότητα χωρίς πίστη.

Ο Ali όμως είχε και τα δύο.

Την παράλογη πεποίθηση ότι ήταν ο καλύτερος.

Και την πειθαρχία να το κάνει πραγματικότητα.

Πρώτα το ανακοίνωσε.

Μετά το απέδειξε.

Πώς ακριβώς θα το κάνεις

Όλα αυτά που σου γράφω δεν στοχεύουν στο να αποκτήσεις έπαρση.

Στοχεύουν να σε εκπαιδεύσουν σε μια νοοτροπία δυο σημείων.

Την ‘παράλογη’ πεποίθηση ότι έχεις την ικανότητα να είσαι ο καλύτερος.

Και αντίληψη της δουλειάς που πρέπει να ρίξεις για να το κάνεις πράξη.

Πρέπει όμως και να αφήσεις πίσω κάποια πράγματα που σε ‘βαράινουν’.

Σταμάτα να περιμένεις να σου δώσουν έγκριση.

Κανένας δεν πρόκειται να σου πει ότι είσαι έτοιμος.

Το ανακοινώνεις και μετά το αποδεικνύεις.

Ο Ali δεν περίμενε τον κόσμο του μποξ να αναγνωρίσει το μεγαλείο του.

Το βροντοφώναζε.

Ξανά και ξανά, μέχρι που έγινε πραγματικότητα.

Σταμάτα να περιμένεις να νιώσεις έτοιμος.

Δεν θα νιώσεις ποτέ.

Η πίστη δεν έρχεται από την αυτοπεποίθηση.

Έρχεται από την απόφαση ότι είσαι αρκετά ικανός και την δράση πάνω σε αυτό.

Ο Ali δεν ένιωθε ότι ήταν ο καλύτερος.

Αποφάσισε ότι ήταν ο καλύτερος.

Μετά προπονήθηκε σαν να ήταν ο καλύτερος.

Το συναίσθημα ακολούθησε την απόφαση του.

Σταμάτα να διαχωρίζεις την πίστη σε εσένα από τον αγώνα.

Η πίστη δικαιολογεί τον αγώνα.

Ο αγώνας επιβεβαιώνει την πίστη.

Αν πιστεύεις ότι είσαι ο καλύτερος αλλά δεν δουλεύεις σαν αυτόν, απλά λες ψέματα στον

εαυτό σου.

Αν δουλεύεις σαν να είσαι ο καλύτερος αλλά δεν το πιστεύεις, τότε χάνεις το χρόνο σου.

Η μεθοδολογία για να ξεχωρίσεις

Βήμα 1: Ανακοίνωσε το

Όχι όμως σε όλους.

Στον εαυτό σου.

Πες αυτό στο οποίο θέλεις να γίνεις ο καλύτερος.

«Είμαι ο καλύτερος σε Χ».

Όχι «θα γίνω».

Είμαι.

Αυτό θα σε κάνει να νιώσεις άβολα.

Σαν να μην το αξίζεις.

Και είναι φυσιολογικό.

Αυτό το άβολο συναίσθημα είναι το κενό μεταξύ της τωρινής σου πραγματικότητας και αυτής που ανακοινώνεις.

Βήμα 2: Αναγνώρισε το κενό

Τι κάνει ο καλύτερος στον τομέα σου που εσύ δεν κάνεις;

Τι δεξιότητες έχει;

Τι συνήθειες;

Γράψε τα σε ένα χαρτί.

Μάθε από αυτά.

Και κάνε τα δικά σου.

Βήμα 3: Γέμισε αυτό το κενό

Όχι με περισσότερα λόγια.

Με περισσότερη δουλειά.

Με περισσότερες επαναλήψεις.

Καθημερινά.

Όπως ακριβώς έκανε και ο Ali.

Η πεποίθηση του τον οδήγησε στο να δουλέψει τόσο σκληρά.

Η δουλειά του έκανε την πεποίθηση του πραγματικότητα.

Η άβολη αλήθεια

Αποφεύγεις και τα δυο.

Η τόση πίστη σε εσένα σου φαίνεται λιγάκι παράλογη.

Ο αγώνας λιγάκι απαιτητικός.

Άρα δεν κάνεις τίποτα από τα δυο.

Δουλεύεις σε ένα μέτριο επίπεδο.

Και πιστεύεις σε εσένα σε ένα μέτριο επίπεδο.

Έτσι βρίσκεσαι πάντα σε ένα μέτριο επίπεδο.

Για να είσαι ο καλύτερος χρειάζεται να είσαι και λίγο παράλογος.

Παράλογα πειθαρχημένος.

Παράλογα βέβαιος.

Όπως και ο Ali.

Θεωρήθηκε παράλογος στην αρχή για αυτό που πίστευε.

Και μετά αγωνίστηκε μέχρι που έγινε πραγματικότητα.

Αυτό χρειάζεσαι και εσύ.

Αυτή είναι η μοναδική φόρμουλα.

Παράλογη πίστη στον εαυτό σου + Ανελέητη δουλειά και προσπάθεια =

Γίνεσαι ο καλύτερος.

Κανένα από τα δυο δεν μπορείς να αφήσεις πίσω.

Τα χρειάζεσαι.

Σταμάτα λοιπόν να περιμένεις.

Πίστεψε ότι είσαι ο καλύτερος.

Και μετά απόδειξε το.-

---

Γεια σου, είμαι ο Χάρης και πιστεύω ότι το μοντέλο της “επιτυχίας” που μας έμαθαν έχει χάσει πλέον την αξία του.

---

Κάθε εβδομάδα, πάνω από 5.000 άνθρωποι λαμβάνουν ένα νέο γράμμα από το Αντί Επιτυχίας, ένα newsletter που μιλάει για καριέρα, αυθεντικότητα και το πώς χτίζεις την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου χωρίς όμως να χάσεις εσένα.

Αν θέλεις να μην χάνεις κανένα νέο άρθρο, θα τα βρίσκεις όλα πρώτος εδώ