Η πειθαρχία σου σε καταστρέφει γιατί δεν έχει σκοπό

Είμαι σίγουρος ότι κάπου έχεις διαβάσει ή δει το Atomic Habits του James Clear.

Το βιβλίο που μιλάει για το πώς να ρυθμίσεις τις μικρές καθημερινές σου συνήθειες για να

ζεις καλύτερα.

Έτσι λοιπόν ξεκίνησες και εσύ να διορθώνεις τη καθημερινότητα σου.

Έφτιαξες τη ρουτίνα σου.

Ξεκίνησες να γίνεσαι 1% καλύτερος κάθε μέρα.

Όμως παραμένεις το ίδιο άδειος μέσα σου.

Και σαν τον Viktor Frankl στο “Man’s search for meaning”, έτσι και εσύ ψάχνεις ακόμα το νόημα.

Και εδώ είναι το πιο ενδιαφέρον από όλα.

Γιατί ο Frankl παρατήρησε κάτι σχετικά με τους ανθρώπους (κρατούμενους στο βιβλίο του) που κατάφεραν να επιβιώσουν έναντι αυτών που τα παράτησαν.

Δεν ήταν πάντα οι πιο δυνατοί.

Δεν ήταν εκείνοι με τη μεγαλύτερη πειθαρχία ή την καλύτερη ρουτίνα.

Ήταν εκείνοι που είχαν απαντήσει στο «γιατί» τους.

Εκείνοι που είχαν συνειδητά επιλέξει έναν σκοπό που μέσα από αυτόν μπορούσαν να

χτίσουν νόημα σε κάθε στιγμή της καθημερινότητας τους.

Το λάθος που κάνουν όλοι με τις συνήθειες

Η μανία της παραγωγικότητας, της ρουτίνας και της αυτοβελτίωσης δεν έχει καμία αξία αν δεν απαντήσεις σε ένα βασικό ερώτημα.

«Γιατί ζω;»

Αυτό είναι η βάση της όποιας επιτυχημένης και γεμάτης ζωής.

Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως δεν ξεκινάνε από αυτό.

Και έτσι οι συνήθειες χωρίς ένα συνειδητό σκοπό είναι άλλος ένας εκλεπτυσμένος τρόπος αποφυγής.

Το πρόβλημα λοιπόν με το «γίνε 1% καλύτερος» βρίσκεται στην παραδοχή ότι ξέρεις ποιο είναι αυτό στο οποίο γίνεσαι καλύτερος.

Αλλά αν δεν ξέρεις;

Αν απλά γίνεσαι καλύτερος σε έναν τρόπο ζωής που δεν έχει επιλεγεί από εσένα;

Αν βελτιστοποιείς τον ορισμό ενός άλλου για την επιτυχία;

Φυσικά και σαν φόρμουλα δουλεύει.

Αυτό είναι το θέμα.

Γίνεσαι αυτό που επαναλαμβάνεις και ας μην έχεις ρωτήσει τον εαυτό σου αν θέλεις πραγματικά να γίνεις αυτό.

Ειλικρινά αναρωτήσου.

Είσαι σίγουρος ότι εσύ έχεις επιλέξει την ταυτότητα σου;

Οι γονείς σου, οι κοινωνικές σου συναναστροφές, το feed σου στα social media ασκούν καθημερινά επιρροή στο τι θα γίνεις.

Και οι συνήθειες σου είναι η εξάσκηση αυτής της επιρροής.

Θέλουν να αγνοήσεις το άγχος που ο Kierkegaard ονομάζει «άγχος της ελευθερίας».

Είναι ο φόβος του να έχεις την απόλυτη ευθύνη της ύπαρξης σου.

Και οι συνήθειες είναι η έξοδος κινδύνου.

Τα κάνεις όλα μηχανικά για να μην χρειαστεί να επιλέξεις.

Για να μην έρθεις αντιμέτωπος με το ερώτημα: «Είναι αυτό που θέλω στα αλήθεια;»

Μπορείς λοιπόν να είσαι πειθαρχημένος, συνεπής, βελτιστοποιημένος.

Αλλά και εντελώς κενός.

Όσο λοιπό οι guru της παραγωγικότητας σου λένε να βελτιστοποιήσεις αυτά που κάνεις,

κάποιος σαν τον Frankl σου λέει κάτι τελείως διαφορετικό.

«Επίλεξε συνειδητά το σκοπό σου».

Ο στόχος λοιπόν δείχνει κάπως έτσι.

Όχι άλλες συνήθειες.

Όχι άλλα συστήματα.

Αλλά πριν από όλα, μια ερώτηση.

«Εξυπηρετεί κάπως αυτό το σκοπό που εγώ έχω επιλέξει;»

Η παρανόηση της πειθαρχίας

Οι άνθρωποι λατρεύουν την πειθαρχία σαν αρετή.

Αλλά τη παρανοούν.

Και δεν διαφωνώ με την πειθαρχία ή την ύπαρξη ρουτίνας.

Αλλά σου λέω ότι το να έχεις πειθαρχία χωρίς έναν συνειδητό σκοπό είναι σα να υπνοβατείς.

Μπορείς να γίνεις εξαιρετικά επιτυχημένος στο να χτίσεις τη λάθος ζωή για εσένα.

Βασικά αυτό κάνουν και οι περισσότεροι.

Γίνονται 1% καλύτεροι στο να μην είναι αυτό που εκείνοι θέλουν να είναι.

Και μετά αναρωτιούνται γιατί η επιτυχία τους κάνει να νιώθουν άδειοι.

Έχεις συγκεκριμένο απόθεμα προσοχής.

Και κάθε μέρα το διοχετεύεις κάπου.

Το ερώτημα δεν πρέπει να είναι «Ποια συνήθεια πρέπει να δημιουργήσω;»

Αλλά «Τι γίνομαι δίνοντας επανειλημμένα την προσοχή μου σε αυτό;»

Κάθε τι που αγνοείς το αποδυναμώνεις.

Κάθε τι που δίνεις προσοχή το κάνεις δυνατότερο.

Η πρωινή σου ρουτίνα; Κάτι ενδυναμώνει.

Αλλά τι; Και είσαι σίγουρος ότι εξυπηρετεί εσένα;

Ή μήπως είναι το πρόγραμμα κάποιου άλλου;

Ίσως λοιπόν τα συστήματα σου γίνονται τελικά η φυλακή σου.

Όχι επειδή οι συνήθειες είναι κακές αλλά γιατί αυτοματοποίησες συμπεριφορές για να

αποφύγεις το άγχος της ελευθερίας.

Ασχολήθηκες με:

Το να φτιάξεις ένα «βιογραφικό» για μια καριέρα που εσύ δεν ήθελες.

Το να κοινωνικοποιηθείς με ανθρώπους που δε σε γεμίζουν και σε ρουφάνε.

Το να τελειοποιήσεις την πρωινή σου ρουτίνα για να αντέξεις τις μέρες που σιχαίνεσαι.

Και μετά αναρωτιέσαι γιατί δεν αισθάνεσαι καλά.

Μα έχεις 100 συνήθεις και 0 επίγνωση του γιατί χτίζεις ό,τι χτίζεις.

Τι μπορείς να κάνεις τώρα

Αρχικά δεν χρειάζεται να πετάξεις κάθε ρουτίνα που έχεις.

Απλά πρέπει να κάνεις μια ερώτηση για κάθε μια:

«Έχω αυτήν τη συνήθεια επειδή εξυπηρετεί έναν σκοπό που εγώ επέλεξα ή απλά εκτελώ ένα σενάριο που πήρα από κάπου;»

Δίπλα σε κάθε μια γράψε ποιανού είναι ο ορισμός αυτής της επιτυχίας.

Γονείς; Φίλοι; Manager; Κοινωνία;

Να είσαι απόλυτα ειλικρινής.

Και μετά μπορείς να διαγράψεις όσες δεν σε εξυπηρετούν.

Ήδη επιλέγεις καθημερινά το ποιος θα είσαι μέσα από επαναλαμβανόμενες ενέργειες.

Απλά δεν το κάνεις συνειδητά.

Και αυτή η επιλογή και όχι οι συνήθειες σου, θα αλλάξει τα πάντα στη ζωή σου.

Σταμάτα να βελτιστοποιείς.

Ξεκίνα να επιλέγεις.

Για εσένα.

---

Γεια σου, είμαι ο Χάρης και πιστεύω ότι το μοντέλο της “επιτυχίας” που μας έμαθαν έχει χάσει πλέον την αξία του.

---

Κάθε εβδομάδα, πάνω από 5.000 άνθρωποι λαμβάνουν ένα νέο γράμμα από το Αντί Επιτυχίας, ένα newsletter που μιλάει για καριέρα, αυθεντικότητα και το πώς χτίζεις την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου χωρίς όμως να χάσεις εσένα.

Αν θέλεις να μην χάνεις κανένα νέο άρθρο, θα τα βρίσκεις όλα πρώτος εδώ